اسفرورین

 

حرف اول:

بیشتر از یک شبانه روز از حادثه دلخراش آتش سوزی و تخریب ساختمان خاطره برانگیز پلاسکو گذشت. در اذهان بسیاری از ما سوالاتی همیشه نقش می بندد:

آیا رخدادهای بد، قضای حتمی الهی هستند؟

آیا آنها اتفاقی و تصادفی رخ می دهند؟

آیاخود ما مسئول رخداد آنها نیستیم؟

به نظرم نقل حدیثی از مولای متقیان علی (ع) پاسخ جامعی به ذهن پرسشگر متبادر سازد.

اَن امیرالمؤمنین(ع) عَدَلَ عِند حائط مائل الی حائط آخِر, فقیل لَه: یا امیرالمؤمنین تَفِرُ مِن قضاء الله؟ قال: اَفِرُ مِن قضاء الله الی قَدَر الله عَزَوجَلَّ.

حضرت علی (ع) از کنار دیواری که در حال فرو افتادن بود به دیوار سالمی پناه برد. شخصی به حضرت ایشان خرده گرفت: از قضای خداوند می گریزی؟  حضرت فرمود: از قضای الهی می گریزم و به قدر او (عزوجل) پناه می برم. ( کتاب توحید شیخ صدوق صفحه 369)

آن امام همام در پاسخ روشنگرانه خویش چه زیبا دو مفهوم قضا و قدر را تبیین کرده اند. آنجا که فروریختن دیوار شکسته را قضای الهی تفسیر کرده و اقدام ایمنی بخش خویش را با اصلاح رفتار و عکس العمل مناسب قدر الهی عنوان می کند.

بسیاری از مردم با پیش کشیدن مباحثی از قبیل قضا و قدر اصولا اعتقادی به واژه هایی مانند پیشگیری، ایمنی و آمادگی ندارند. در این بین بعضی از ناهنجاری فرهنگی و البته خلاهای قانونی هم به کمک آمده و شرایطی را در جامعه ایجاد کرده است که با حوادثی کوچک دچار یک آشفتگی بزرگ می شویم.

حرف دوم:

در جامعه­ای که برای کسب مهارتهایی مختلف زندگی مانند زبان، کامپیوتر، آشپزی، یوگا، موسیقی و ... با صرف هزینه مالی و زمانی قابل توجه حساسیت یادگیری قائل هستند و آن را جزو شاخص های کسب جایگاه اجتماعی می دانند ولی حاضر نیستند در دوره های رایگان کمکهای اولیه و حفظ حیات در حوادث و بلایا شرکت کنند؛ باید هم اینگونه چوب ندانم کاری هایمان را بخوریم.

در جامعه ای که حتی با خرید قسطی به دنبال تهیه مبلمان منزل و تجهیزات نه چندان با اهمیت برای گذران زندگی هستند اما حاضر نیستند که یک کپسول اطفاحریق و جعبه کمکهای اوللیه در منزل داشته باشند؛ باید هم در اثر یک بی احتیاطی گرفتار بحرانی بزرگ شوند.

در جامعه ای که در ساخت و ساز ساختمان های مسکونی، تجاری و اداری و ... بیشتر از آنکه به ارتقا استحکام و راهکارهای ایمنی بیاندیشیم در گچ بری و مبلمان و تزیینات داخلی حساسیت به خرج می دهیم و ضعیفترین ساختمان ها را با یک ماله­کشی خوب به ساکنان از همه جا بی خبر می اندازیم باید هم در پس حوادثی چون پلاسکو کاسه چه کنم! به دست بگیریم.

در جامعه ای که مناطق لوکس و اعیان نشینش اتفاقا در کنار گسل های زلزله است و مردمش میلیاردی هزینه می کنند تا روی گسل زندگی نمایند باید هم در پس سانحه ای با اعلام عزای عمومی آرامشی هر چند کوچک به وجدان به درد آمدمان ببخشیم.

حرف آخر

تجربه نشان داده است جامعه امروز ایران در فاز پیش از حادثه در قبال واژه هایی مانند ایمنی، پیشگیری و آمادگی در حوادث و بلایا گرفتار یک «بی­رمقی ملی» هستیم. به نحوی که نه در جمع خانواده و نه در محیط کار کمتر به برنامه های پیشگیری و آمادگی تن می دهیم و به قول معروف اصلا به فکر روز مبادا نیستیم.

نگاهی به حوادث طبیعی مانند زلزله بم و ورزقان و یا حوادثی انسان ساز از قبیل آتش سوزی پلاسکو توجه ما را به این نکته جلب می نماید که ما بعد از حوادث این چنینی گرفتار یک «جوزدگی ملی» هم هستیم. به نحوی که از لحظه وقوع حادثه تا چند روز و حداکثر تا چند هفته بعد از حادثه اقشار مختلف مردم به فکر قربانیان بوده و با آنان همدردی می کنند و مردم و مسئولین جهت کمک به آسیب دیدگان از هیچ کمکی فروگذار نیستند؛ و بعد از چند صباحی دوباره همانیم که بودیم.

حرف حاشیه

  کاش آنقدر که به فکر شکار لحظه ها با فلش دوربین ها هستیم تا صفحات اجتماعی مان را پربازدید نمائیم به این نکته فاخر بودیم که چقدر کمکهای اولیه و نکات ایمنی را یاد گرفته ایم و با این مهارت چند زندگی را حیات بخشیده ایم.  دیگر اینکه چگونه راه را برای خودروهای امدادی و فضا را برای عملیات نجات نیروهای امدادی با عدم تجمع و ازدحام مان گشوده ایم.

حرف دل:

چه بگویم از غم فراق آتش نشانان شهید و مفقود؛ جز اینکه به احترام شان حالا حالاها باید به سکوت بگرییم.

نوشته شده در شنبه ۱۳٩٥/۱۱/٢ساعت ٥:٥٩ ‎ق.ظ توسط علی فخار سلیمانی نظرات () |

در روز 5 دی ماه در همایش ملی سالگرد زلزله بم با حضور مهندس نجار رئیس سازمان مدیریت بحران کشور از فعالان عرصه مدیریت بحران نظام سلامت تجلیل شد.

نوشته شده در دوشنبه ۱۳٩٥/۱٠/٦ساعت ۱۱:٠٠ ‎ب.ظ توسط علی فخار سلیمانی نظرات () |

هفته بسیج گذشت

بسیج برای هم نسلان من در اسفرورین یادآور اتفاقاتی تلخ و شیرین است. من بسیج اسفرورین را در اوایل دهه 60 با مرحوم نجات احمدی شناختم. پیرمردی شریف در همسایگی خانه پدری که صفا و صداقت را توام داشت. مردی که در دهه های 30 و 40 در کرج مسجدبان بود و مسجدش شده بود مأمن کارگران یا فله های اسفرورینی مقیم کرج.

بعد از انقلاب در همه روزهای قبل و بعد از انقلاب در جریان انقلاب قرار داشت و سالها مسئول جمع آوری کمک های مردمی به جبهه ها بود. 

گفتنی ها در مورد ایشان زیاد است. قصد یادی بود که از ایشان کردیم.

خدایش بیامرزد.

نوشته شده در شنبه ۱۳٩٥/٩/٦ساعت ٦:٠۱ ‎ب.ظ توسط علی فخار سلیمانی نظرات () |

خبر کوتاه بود:

«مهدی رحمانی از سوی استاندار قزوین به عنوان بخشدار اسفرورین معرفی شد»

کارمند سالهای دور بخشداری اسفرورین که تا پیش از این گمانه بر آن بود که به عنوان بخشدار ضیاءآباد انتخاب شود برخلاف تمام شعارهای بزرگان اعتدالیون و اصلاحات شهرستان تاکستان از اسفرورین سر برآورد.

بزرگانی که بعد از انتخابات 7 اسفند همیشه نیم نگاهی به بومی گرایی در نقل و انتقال مدیران شهرستان داشته اند در انتصابات بخش های شهرستان تاکستان از جمله اسفرورین ژست روشنفکرانه گرفته و دم از عوامانه بودن الفاظی مانند بومی گرایی می زنند. نخبگانی که در سطح استان چشم بر خانواده سالاری! مدیران در دولت تدبیر و امید بسته اند جهت توجیه مناطق کوچک بر وجه منفی بومی گرایی تاکید می نمایند.

شاید در ذهن ما نیز الفاظی مانند بومی گرایی و گرایش های محلی و طائفه ای در مقابل شایسته سالاری در فرهنگ سیاسی امروز جایی نداشته باشد ولی معتقد به معیار دوگانه نیز نیستیم و منتظریم که بدانیم؛ مسئولین امر با توجه به کدام شاخص های شایستگی بخشدار جدید؛ ایشان را بر نخبگان اسفرورینی ترجیح داده اند. اگر نخبگان سیاسی شهرستان  در سطح تاکستان معتقد به بومیگرایی هستند نمی توانند در اسفرورین شعارهای ملی سر دهند و چشم بر شایستگان اسفرورینی ببندند.

ضمن احترام به شخصیت حقیقی دوست ارجمندم مهدی رحمانی و با تمام علاقه و احترامی که به بزرگان سیاسی شهرستان تاکستان و اسفرورین دارم لازم به ذکر می دانم که بگوییم با محاسبات غلط مرتکب اقدامی اشتباه شدید و بر خلاف تعهدات پیشین و علی رغم نظر مردم و نخبگان اسفرورینی؛ فردی را بر مسند بخشداری اسفرورین نشاندید که قطعا موفقیتی بر ایشان متصور نخواهد بود. با توجه به سرعت انتشار خبر بدون هیچ گمانه زنی پیشین می توان حدس زد که این بزرگان هم آگاهی از افکار عمومی اسفرورین داشته اند و بیشتر قصد داشته اند که مردم را در مقابل عمل انجام شده بگذارند.

امید است با درایتی که از مسئولین استانی سراغ داریم مانع یأس و ناامیدی مردم بخش اسفرورین شده و در اندک فرصت باقیمانده جبران مافات کرده و آب رفته را به جوی برگردانند.

نوشته شده در چهارشنبه ۱۳٩٥/۸/۱٩ساعت ۱۱:٢۱ ‎ب.ظ توسط علی فخار سلیمانی نظرات () |

کانال تلگرامی «در انتظار تغییر» کماکان در انتظار تغییر است. این کانال که همان تغییر عنوان کانال موج ششم ستاد انتخاباتی مهندس رجب رحمانی در انتخابات هفتم اسفند 94 است با عنوان «در انتظار تغییر» در صدد القا این مطلب است که نماینده جدید به دنبال ایجاد چه تغییراتی است و یا اینکه اصلا تغییری در رویه ها اتفاق می افتد یانه؟!

 

این کانال دیدار بهمن طاهرخانی نماینده فعلی را با اعضای حزب ندای ایرانیان شهرستان تاکستان دستمایه طنز قرار داده و سعی در القاء این مطلب است که گرایش جناب نماینده مشخص نیست.

     پیشتر نیز این کانال در جریان رأی اعتماد سه وزیر پیشنهادی با دستمایه قرار دادن حضور حاج بهمن طاهرخانی در فراکسیون ولایی نتیجه گرفته بود که ایشان برخلاف زمان تبلیغات اصلا اصلاح طلب نیست.

در این مقوله ذکر یکی دو نکته  خالی از فایده نیست:

اول اینکه نمایندگان مجلس فارغ از هر سلیقه ای مطابق اصل 67 قانون اساسی و سوگندنامه نمایندگی از فردای انتخابات نماینده تمام مردم با هر ملیت، قومیت و گرایشی هستند. پس دیدار نماینده محترم با اعضای حزب ندای ایرانیان و سایر احزاب و گروه ها دقیقا در راستای اجرای وظائف نمایندگی ایشان و قابل ستایش است.

دوم اینکه این دیدار هم از مصادیق آن تغییراتی است که کانال «در انتظار تغییر» انتظار می کشید تغییری که حاصل آن نماینده مردم شهرستان نه نماینده گروهی خاص، منطقه ای خاص، گرایشی خاص باشد بلکه نماینده تمام مردم شهرستان است. نکته ای بدیهی که ما در شهرستان در دوره های پیشین کمتر شاهد آن بودیم.

اما نکته آخر؛ به نظرم بد نیست کانال مذکور مشخص نماید در صدد اثبات کدام وجه از منش و شخصیت نماینده فعلی است؟

نوشته شده در شنبه ۱۳٩٥/۸/۱٥ساعت ۱٠:٢٧ ‎ب.ظ توسط علی فخار سلیمانی نظرات () |

Design By : Mihantheme