اسفرورین
 
قالب وبلاگ

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

إِنَّا أَنزَلْنَاهُ فِی لَیْلَةِ الْقَدْرِ ﴿۱﴾

وَمَا أَدْرَاکَ مَا لَیْلَةُ الْقَدْرِ ﴿۲﴾

لَیْلَةُ الْقَدْرِ خَیْرٌ مِّنْ أَلْفِ شَهْرٍ ﴿۳﴾

تَنَزَّلُ الْمَلَائِکَةُ وَالرُّوحُ فِیهَا بِإِذْنِ رَبِّهِم مِّن کُلِّ أَمْرٍ ﴿۴﴾

سَلَامٌ هِیَ حَتَّى مَطْلَعِ الْفَجْرِ ﴿۵﴾

نمی خواهم درباره ارزش لیالی قدر بنویسم که کوچکتر از آنم تا درباره بزرگی این لیالی چیزی بگویم ولی بنده نیز به همراه دوستان شب نوزدهم را به حرم امامزاده حسین(ع) رفتیم تا از برکات این شب در یک مراسم معنوی بهره مند شویم. نکاتی را در حاشیه مراسم  دیدم که بیانش خالی از لطف نیست:

 نا گفته پیداست درصد زیادی از فضای معنوی  اینگونه مراسم را ناطقین حاکم می کنند و از ویژگی کسانی که این منابر را اشغال می کنند علاوه بر اینکه نطقشان باید از نظر محتوایی غنی باشد داشتن صوت زیبا و بیان شیوا از بدیهیات است، فکر نمی کنم در قزوین روحانی با این مشخصات کم داشته باشیم تا مجبور باشیم این نقص بزرگ را در مراسم شب قدر امامزاده حسین (ع) تحمل کنیم.

قرن حاضر را عصر ارتباطات نام نهاده اند و تکنولوژی در هر لحظه گریبانگیر ماست و حتی در مراسم مذهبی و معنوی لیالی قدر نیز زحمت حمل قرآن را از ما گرفته است. چند نفری بوده اند که به جای به سر گرفتن قرآن گوشی تلفن همراه را که حاوی نرم افزار قرآن بود بر سر گرفته بودند!

مثل اینکه بعضی ها نیز فقط می خواستند از نعمات حضور در مراسم بهره مند شوند چون با رختخواب در حرم حاضر شده بودند و از بس تحت تاثیر فضای معنوی مراسم شده بودند به عالم خواب رفته بودند.

[ پنجشنبه ۱۳۸۸/٦/۱٩ ] [ ۱۱:٥٦ ‎ق.ظ ] [ علی فخار سلیمانی ]
.: Weblog Themes By SibTheme :.

درباره وبلاگ

اسفرورینی هستم، اسفرورین شهر من، زادگاه و موطن من. می خواهم از شهرم بنویسم از مردمانش، از نوع زندگی، از نوع روابط بین شان، از سنت هایش، از کوچه و خیابان هایش، از تاریخش و خلاصه از هر چیزی که فکرش را بکنید.
امکانات وب