اهدای زندگی

   هفته ای که گذشت هفته جالبی بود. جالب از این نظر که به فاصله یک روز از اوج عزت یک اسفرورینی بودن به حضیض ذلت راهنمایی شدم. به فاصله یک روزی که یکی از دوستانم در پایتخت اقدام به تحسین یک اسفرورینی می کرد در دیگر سو از جانب دیگر دوستان به جرم اینکه چرا کاری نمی کنید؟ مورد مذمّت واقع شدم.

اما ماجرا!

روز دوشنبه از یکی از دوستانم در مرکز آموزشی درمانی شریعتی تهران پیامکی با این مضمون دریافت کردم:

«مایلم اعضای بدنم را در زمان مرگم اهدا کنم باشد که ادامه زندگی اجزای وجودم نجات بخش زندگی دیگری باشد، ایثار بزرگ یک اسفرورینی را به دوست اسفرورینیم تبریک عرض می کنم»

      ناخودآگاه برای کشف بزرگی تصمیم خود را در فضایی مشابه قرار دادم. جوانی در میانه زندگی دچار مشکل غریبی می گردد. از سردرد ناگهانی به خونریزی مغزی و کمای کامل و هم اکنون دچار مرگ مغزی شده است. مرگ مغزی؟! یعنی اینکه مغز دچار مرگ شده است ولی قلب هنوز کار می کند. سوال می شود پس هنوز زنده است! دیگری می گوید نه پزشکان می گویند مرده است! آن یکی نهیب برمی آورد که زبان را در کام گیرید و به جای بدگمانی دعا کنید. در خانه پدری اقوام با شنیدن خبر مرگ عبدالله گردگرد خانه را پر کرده اند. یک ساعت دو ساعت چندساعت بالاخره کاسه صبرشان لبریز از انتظار. با همه وابستگی چقدر عجولیم در تشییع جنازه و کفن و دفن! زمزمه ها همه حاکی است که می گویند هنوز زنده است و قلبش کار می کند و هرکسی در پی شماره ای و تماسی جهت اطلاع از واقعیت امر.  در این شرایط و با این اقوال گوناگون، گرفتن تصمیم بزرگ خود دیدی باز می طلبد ولی بزرگتر از آن توجیه اطرافیانی است که پذیرفتنش برایشان بسیار ثقیل خواهد بود.

 

      علی الیحال خانواده محمدی با پذیرش تقدیر و مرگ عزیزشان با چشمانی اشکبار با تصمیمی به بلندای آسمان پای برگه ای را مهر امضا کردند که زندگی را به چندین نفر عطا نموده و اشک شوق را در چندین خانواده جاری کردند و چقدر نزدیکند سرچشمه این اشکها ....

خدایش بیامرزد

     از گفتن حادثه دیگر صرف نظر می کنم و به هیچ وجه نمی خواهم این حس شیرین را با وقایعی که ارزش صحبت کردن هم ندارند تلخ نمایم.

/ 15 نظر / 27 بازدید
نمایش نظرات قبلی
ضحی

چه زیباست شکوه ایثار وچه بزرگند آنان که این زیبایی را می آفریند هم او که بر مرگ لبخند زد و امتداد زندگی را تا افق هایی که نردیک خداست تصویر کرد وزندگی جز مهربانی نیست واو مهربانه اندیشید وبا مهربانی در قلبها ماندگار شد ......وخدا رحمت کند همه انان را که زبان در بیان مهربانی شان در کام می ماند. برای شادی روحش صلواتی هدیه باد

مهرعلیان

خدا رحمتش کنه. انسان شریف و بی ادعایی بود.

حسینی

خدایش بیامرزد...

دوست

خدایش بیامرزد ادرس جدیدسایت آموزش وپرورش اسفرورین http://217.218.26.244/4647/ سایت قبلی به علت مشکل وزارتی قابل رویت نیست

فرازی

خداوند بیامرزدش.

طیب سلیمانی

خدا رحمتش کنه مرد خوبی بود[ناراحت]

همشهری

سلام اگه این اتفاق تو شال می افتاد کل کشور رو خبر می کردن(اخبار -روزنامه - مصاحبه و....) مظلومیت این آقا که اتفاقا برادرش خبرنگاره وما اسفرورینیها توی این جور کارهاست.

قربان یوسفی

ضمن تشکر ازانعکاس خبر حضرتعالی در وبلاگ پر مخاطبتان و آرزوی غفران الهی برای همه اهدا کنندگان اعضاء ؛ با توجه به آمار قابل توجه اهداء اعضاء در منطقه؛ از آقای محمدی نماینده صدا و سیما در اسفرورین درخواست می شود؛ جهت تقدیر ازاین خانواده ها و ترویج این فرهنگ انسان دوستانه و خدا پسندانه گزارش و یا مستندی در خصوص اهدای اعضاء در اسفرورین و منطقه تهیه و پخش نمایند.