تراژدی آتنا

 

   گذشت یک هفته از حادثه تکان دهنده هنوز از تلخی آن کم نکرده است به میزانی که به هیچ وجه راضی به ترسیم آن در ذهنم نیستم. آتنا کودک دو ساله ای که ظاهرا قربانی سگ های ولگردی شد و البته بعضی انسانهایی با خوی حیوانی در بروز آن نقشی مستقیم ایفا کردند.

در ساعات اولیه چهارشنبه چهاردهم تیرماه در یکی از کوچه پس کوچه های اسفرورین تراژدی اتفاق افتاد که شاید مشابه آن حتی در صفحات مجازی داعش هم کمتر پیدا شود. دختر بچه دو ساله ای مورد هجوم سگ های ولگرد قرار گرفت و صحنه دلخراشی را در مقابل دیدگان  مادر و همسایگان رقم زد. طفل معصوم علی رغم تلاش کادر پزشکی در بیمارستان جان باخت و تمامی اسفرورینی ها را داغدار خود کرد.

حادثه سوالات بی پایانی را در ذهن شهروندان ایجاد کرد عموما سوالاتی بی پاسخ در فضایی که همه خود را بی تقصیر جلوه داده و انگشت اتهام را به دیگری نشانه می روند.

سوالم از ارگانهایی که گاها حس حیوان دوستی آنها از ذات انسان دوستی شان فراتر می رود این است که برای احساسات جریحه دار شده خانواده و مردم چه جوابی دارند.

اصلا متولی سگ های ولگرد کیست؟  شهرداری؟ دامپزشکی؟ محیط زیست؟ بهداشت؟ فرمانداری؟ مردم؟  مگر می شود این همه پراکندگی مسئولیت در یک حادثه اجتماعی وجود داشته باشد. بوروکراسی بیمار گاها باعث چه فجایعی که نمی شود. البته یک حسن بزرگ دارد و آن اینکه هم اکنون هیچ مسئولی خود را مقصر اصلی حادثه نمی داند و شاید عذاب وجدانی هم نداشته باشند.

جالب آنجاست کسانی که تحمل تلف کردن سگ های ولگردی که منبع ده ها بیماری برای جامعه هستند را ندارند و مبدع اصطلاحاتی از قبیل «زنده گیری»، «مرگ با ترحم» و «مرگ بدون درد» و ... هستند چگونه با شنیدن تکه تکه شدن دختر دوساله توسط همین سگ های ولگرد جان به جان آفرین تسلیم نکردند و در سکوت منتظر مشمول گذر زمان شدن حادثه هستند.

سخنی با همشهریان دارم؛ گذشته از تمام بی مسئولیتی ها، بسیاری از این سگ های ولگرد توسط خود مردم در شهر رها شده اند و مصداق اصطلاح «از ماست که بر ماست». پس به خود بیاییم شهر محل زندگی انسان هاست نه محیط جولان حیوانات؛ مسئولیت پذیر باشیم و عواقب رفتارمان را بپذیریم.

سخن آخر اینکه فکر نمی کنم محل بازی کودک دو ساله در داخل کوچه و پس کوچه باشد. یکی از حقوق فرزندان بر والدین مراقبت و حفظ سلامتی شان است. چرا مراقب نیستیم؟

شاید تاثیرگذار ترین نوشته را نویسنده ناشناسی در عکس نوشته ای منتشر کرد:

راستی داشت فراموش میکردم که برخی می گویند «سگ فحش نیست»!!سری به کمپین شان بزنید.

/ 2 نظر / 157 بازدید
مسیب شعبانی

سلام.خیلی عالی وپرمحتوا. جمله ای ازحضرت امام:متاسفانه چشمهایی که بایدببینندکورند.گوشهایی که بایدبشنوندکرند.زبانهایی که بایدبیان کنندلالند

من هم آتنا هستم

آتنا در اسطوره ی یونان ،الهه ی نگهبان شهر آتن بود ،نام آتن به افتخار او این چنین نامیدند . ایزد بانوی عقل و خرد ،هنر و ادبیات ،،عدالت ،.. دو آتنا .. دو تراژدی .دو غم ،دو فاجعه انسانی و دو سگی که اینهمه فاجعه انسانی را ببار آورد ،سگ قصه شهر من ،اما بذات غریزه حیوانیش سگ بود و سگ قصه ی شهر پارس آبادسگی درنده خوتر ازنوع حیوانیش بود . یکی در ۲سالگی اش ماند و دیگری در هفت سالگی . پدرو مادرشان هم در باورشان نمیگنجید که اینگونه به شهرت برسند . راستی ستایش قریشی هم نام دیگرش آتناس نام تمام زنان سرزمینم، بعد ازین آتناس آتناهایی که هروز قربانی خشونت و آزار واذیت جنسی میشویم . هیس ،دخترها فریاد نمی زنند . هیس دخترها فریاد نمی زنند .، آتنا فریاد فرو خورده ات در زیر تلی از خاکستر ،،گوش فلک رو کر کرد، اما .،،. ...حکم اعدام قاتلت ،،کم و ناچیز است کدام عادلی بهتر از خداوند میتواند قاتلت را به اشد مجازات محکوم کند . بانوی سرزمینم ... الهه ی آتنا . سکوت در مقابل آزار و اذیت جنسی یعنی تداوم آن .