دایی هم قربانی شد

در اخبار روزمره رسانه ها و سایتها می خوانیم و می شنویم که در سرتا سر این پهنه گیتی فلان مسئول، وزیر، نخست وزیر وووو بعد از یک حادثه کوچک که ناشی از ندانم کاری و سهل انگاری حیطه مسئولیت ایشان  بوده ضمن عذر خواهی از مردم استعفا می دهد و سالها از عالم سیاست محو می شود.

ولی در ایران خودمان مثل اینکه از این خبر ها نیست و اتفاقا مسئولین برای اینکه نشان دهند در حوادث بوجود آمده کوچکترین قصوری نداشته اند  نه تنها استعفا نمی دهند بلکه آسمان و زمین را بهم می بافند و اصلا به روی مبارک خویش نمی آورند و برای رفع تکلیف آبدارچی اداره را مدتی به مرخصی می فرستند و آن را به عنوان اقدامات عملی خویش در بوق و کرنا می کنند. مثال در این زمینه فراوان است و فقط کافی است قدری به حافظه خویش رجوع نمائید.

در مورد باخت اخیر تیم ملی آن هم به عربستان و بدتر از آن در ورزشگاه آزادی و باز بدتر از آن در مقابل 100 هزار هوادار همان قصه قدیمی تکرار شد رئیس فدارسیون همه کاسه و کوسه ها را سر سرمربی تیم ملی علی دایی شکست و با برکناری ایشان ژست یک مدیر قاطع را گرفت و انگار نه انگار که خود در یک انتخابات تک کاندیدایی به این سمت رسیده و آن هم بعد از موفقیتهایی؟! که در مقام دبیر کلی کمیته المپیک کسب کرده بود. واقعا اگر یک انتخابات دموکراتیک که تمام خاک خورده های فوتبال امکان شرکت در آن را داشتند چند درصد احتمال داشت که آقای کفاشیان به این مقام برسند به هر حال خود کرده را تدبیر نیست  و از دست دادن سرمایه هایی مثل علی دایی هزینه این ندانم کاری مسئولین است.

به هر حال پروین ها، مایلی کهن ها،قلعه نوعی ها و دایی ها می روند تا امثال کفاشیانها در مسند قدرت بمانند.


/ 3 نظر / 20 بازدید
قنبری

وبلاگتون جالبه! چرا خالی می بندی مگه همین چند وقت پیش نبود که به علت عدم نتیجه گیری د المپیک پکن تمام مسئولین ورزشی مورد بازخواست واقع شدند و اکثرشان هم استعفا دادند!!!!!!!!!

نوای دل

سلام از اینکه شما را در این دنیای مجازی زیارت کردم بسیار خوشحال شدم برای شما آرزوی موفقیت می کنم و با کمال افتخار با نام اسفرورین در نوای دل لینک شدید علی حاجی بابایی